How We Disappear?
Time Runs Out!
Tynk ze ściany.
„Biedny, słaby człowiek. Uszanuj go, a mnie zablokuj. Ja naprawdę mam dosyć takich historii. Ten świat jest chory, ale to nie moja wina. Już dawno o Twoim istnieniu zapomniałem, a podobnych Tobie jest co najmniej kilka, w tym jedna z Torunia. Miłego wieczoru życzę i hoduj dalej męża. Bez cienia zgryźliwości. Jest zbyt słaby, by zdrapać tynk ze ścian jak ja w przeszłości, ale postawić na swoim. Trzymaj się.”
Nobody18
To tylko film.
„Nic nie dzieje się z przypadku, każdy ruch jest naznaczony a nasze życie to wyłącznie czterowymiarowa szachownica. Byłeś dobry w szachy? Musimy kiedyś zagrać. O co? O wszystko, przyjacielu! Ziemia, ta ziemia ma to do siebie, że różne wartości zamienia na pieniądze, w drugą stronę nie da się niestety. Może kiedyś zrozumiesz, czemu ludzie strzelają do innych ludzi, bądź wysadzają się obrzucając otoczenie resztkami tego co stanowiło o ich wartości tu. Osiemdziesiąt kilogramów mięsa, kości i wody utartych z kosmicznego pyłu, na pędzącym przez nicość kawałku skały. Tak przyjacielu, nie osądzaj, abyś sam nie został osądzony…”
Nobody18