Hipokryzja i zakłamanie.

„Najbardziej ze wszystkiego brzydzi mnie hipokryzja i zakłamanie. Wolę usłyszeć od kobiety brutalne „odpieprz się” niż pokrętne teksty w rodzaju „kochanie, może byś tak sprawdził, czy cię nie ma w drugim pokoju, i został tam, bo pokój nie lubi być pusty”. Wolę, żeby mój wróg nie robił na innych dobrego wrażenia, powołując się na przyjaźń, którą sam zdradził. Jeśli kogoś wkurzyłem swoim pisaniem, pewnie ma coś na sumieniu. Prawdziwa cnota kryty się nie boi. Nie ja pierwszy posłużyłem się skrawkami swojego życia w charakterze materii twórczej. Zrobił to Fish (Kayleigh, Incubus); Peter Hammill odprawił serię egzorcyzmów nad końcem pewnego związku realizując album Over, John Lennon ostro dołożył McCartneyowi w How do you sleep?; wspomniany wcześniej Fish wyrównał piosenką rachunki z dyrektorem EMI (Tongues); zaś Roger Waters wypruł sobie zgorzkniałe serce na płycie The Pros And Cons Of Hitchhiking (Po co przedłużać agonię? Każdy musi umrzeć!) oraz krytycznie skomentował twórczość A.Lloyda Webbera w utworze It’s A Miracle. Gdybym żył sto lat wcześniej i miał do czynienia z człowiekiem honoru, zamiast pióra wybrałbym pistolety o świcie. Choć podobno pióro tnie ostrzej od miecza…
 
This is the end, my only friend. Opada kurtyna miłosierdzia na koniec XX wieku. Ktoś kiedyś bliski powtarzał, że zawsze może być gorzej. Mój ojciec mawia od czasów niepamiętnych, że ku gorszemu idzie. Jaką nadzieję co do przyszłości ludzkości może mieć człowiek, który weźmie pod uwagę doświadczenia ostatniego miliona lat? – zastanawiał się kiedyś Kurt Vonnegut. I od razu sobie odpowiedział: Żadnej. Zatem nie pozostaje nic innego jak odwrócić się plecami do roku 2000 i niczym Panurg odejść, pierdnąwszy z wielkim wzburzeniem. Spójrzmy więc wstecz i wspomnijmy to, dla czego warto było żyć. Kruk Edgara Allana Poe. Zamek Karmazynowego Króla. 17 minuta Ech Pink Floyd. James Bond. Nights In White Satin The Moody Blues. Adagio Albinioniego. Kobieta Wąż (The Reptile) w kwietniu 1970 roku – seans w sanockim kinie San, kiedy po raz pierwszy i ostatni bałem się na horrorze. Atom Heart Mother. Andante z Tria Es-dur Schuberta. Tom and Jerry. Coca-cola i ketchup. Rzygający grubas w Sensie życia wg Monthy Pythona. Czas apokalipsy. Drugi koncert Marillion w Gdańsku, gdy Fish śpiewał Lawendy „tylko” dla mnie i Anki. Clint Eastwood i scena z rondlem w westernie Joe Kidd. O fortuna – pierwsza pieśń z Carmina Burana Carla Orffa. Twin Peaks. Wizyta w Domu Kobiety Węża (Oakley Court pod Londynem). Wzruszenie, gdy przyszło mi zapowiedzieć koncert Petera Hammilla w Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy 14.10.1995. Miłość w czasach zarazy Marqueza. Lost Highway. Noc i poranek 31 maja 1998…
 
Wszystkie te chwile przepadną w czasie, jak łzy w deszczu.
 
Pora umierać.”
 

Szkodliwość programowania.

„Dekonwersja człowieka z zaprogramowanej rzeczywistości może wywołać u niego depresję, ale to tylko kolejny przykład na szkodliwość programowania. Narkoman po odcięciu go od heroiny też zaczyna zjadać tynk ze ścian, może nawet popełnić samobójstwo. To znaczy, że należy zostawić go w kajdanach uzależnienia, ponieważ: a – daje mu ono szczęście, i b – jego porzucenie jest niebezpieczne? Nie wydaje mi się.”

Nobody18

Automat imitacyjny.

„Człowiek to automat imitacyjny… małpy nie mają takiego okablowania neuronalnego jak człowiek i dlatego w każdym pokoleniu uczą się wszystkiego od nowa… Naczelne inne niż człowiek korzystają z emulacji i rytualizacji ontogenetycznej. Natomiast człowieka wyróżnia naśladownictwo (imitacja) i nauczanie. Najlepszy sposób uczenia się to naśladowanie a człowiek automatycznie imituje od urodzenia…

Eksperymenty jakie przeprowadził Michael Tomasello dowodzą, że małe dzieci naśladują poprzez imitację, natomiast małpy naśladują emulując. Właśnie dlatego IMITACJA pozwala na gromadzenie wiedzy i na ewolucję kulturową, dzięki imitacji stworzyliśmy język i cywilizację.

Małpy po prostu w każdym pokoleniu muszą się „uczyć od początku”swojej „kultury” i nie są w stanie przekazywać sobie „wiedzy”, gdyż nie mają właściwego okablowania neuronalnego. Człowiek całościowo „małpuje” zachowanie i czynności innych ludzi z zachowaniem intencji i celów a małpy wcale nie imitują dokładnie i dlatego u małp brak kulturowego przekazania zdobytej wiedzy – są prymitywne. Małpy wcale nie małpują. Człowiek małpuje. Tylko człowiek przecież posiada takie unikalne mechanizmy transmisji kulturowej i dlatego małpy są tam gdzie są.”

Nobody18

Zmysłowy interfejs.

„Wszystkie nasze uczucia i doznania są iluzją, tworzoną na potrzeby komunikacji ze świadomością. Coś takiego jak uczucia naprawdę nie istnieje, uczucia potrafi doświadczać tylko świadomość. Ty myślisz, że kolory które widzisz są prawdziwe? Dźwięki, ciepło, zimno, smak,… Te pojęcia są tylko w sferze świadomości. To tak jak w komputerze, nikt nie jest w stanie pisać programów w bezpośrednim języku procesora, jedynkami i zerami a nawet to, nie jest językiem komputera a matryca impulsów. Dla komunikacji z naszą świadomością trzeba było stworzyć iluzoryczny język programowania i do niego kompilator. Mózg dla świadomości tworzy iluzje kolorów, dźwięków, strachu.Wszelka materia i energia jest tylko fikuśną matrycą cząstek elementarnych, układająca się zgodnie ze wzorem fal, tak powstają fraktale, fale się tak ustawiają by znaleźć stabilny punkt wzajemnych oddziaływań, tak właśnie powstaje cała złożona materia.”

Nobody18

Niewytrymowane uszy.

„Strzeżcie się wszyscy niepijący, niepalący, nieatrakcyjni seksualnie, neurotyczni, zaburzeni, pogrążeni w depresjach, nieposiadający na Facebooku pięciu milionów przyjaciół. Starzy, karmiący piersią i niemogący przez to się nawalić, nieposiadający lamborghini, grubi, niekorzystnie wyglądający w składających się wyłącznie z ramiączek sukienkach i spodenkach uszytych z samego paska. Kryjcie się: nieopaleni, nieposypani brokatem, nieumiejący piszczeć, ciężarni, poruszający się na wózkach, ci z cellulitem i nadmierną potliwością, bulimicy, chcący w spokoju pustoszyć lodówkę, pracoholicy, muszący napisać dodatkowy, niepotrzebny nikomu do niczego raport, komputerowcy, napierdalający mutanty pikselową maczugą i wszelkiej innej maści kopciuchy i frajerzy. Albo po prostu zjedzcie kilo bordaxu, zamknijcie okna, zaciągnijcie zasłony i umieściwszy stopery w swoich niewytrymowanych uszach, śpijcie twardym snem, nie poddając się terrorowi szalonej piątkowej zabawy.”
 
Themaskator