Tag: złote myśli

Opublikowane w

Siła piękna.

„Jak patrzę na profile części kobiet, które lajkują moje posty, to odczuwam dziką satysfakcję z powodu, że nie znamy się osobiście. O Zeusie gromowładny, byłbym kapitanem żaglowca na falach wzburzonego oceanu, targanym przez wiatry z każdej strony świata, próbującym rozpaczliwie pochwycić końcówki olinowania. Chyba lepiej ciąć maszty w takim wypadku? Dzień, gdy moje libido spadnie do zera, będzie tą chwilą, gdy zasiądę w świątyni dumania, położonej niedaleko Tomaszowa Mazowieckiego i zapale stare, kubańskie cygaro zwycięstwa nad naturą, przywiezione onegdaj zza wielkiej wody. Ten czas nadchodzi, czuję go zakamarkami duszy, ale jeszcze nie, wciąż nie…jeszcze dzień, może dwa?”

Nobody18

Opublikowane w

Wnioski po namyśle.

„Po namyśle doszedłem jednak do wniosku, że najbezpieczniej jest nie wychodzić z domu. A jeszcze lepiej nie czytać gazet, nie oglądać telewizji (poza filmami) i nie słuchać radia. Głupota otoczenia budzi w człowieku Michaela Douglasa, zaś oglądając Bonda można jedynie odprężyć się psychicznie i żyć w błogiej – i bezpiecznej – nieświadomości otaczającej nas dżungli, którą kierują małpy uzbrojone w komputery.”

Tomasz Beksiński

Opublikowane w

Wielki, nieszczęsny tłum.

„Nie ma złych i dobrych. Jest wielki nieszczęsny tłum depczący sobie po nogach. Wyschły, wsiąkły w piasek zapomnienia, źródła odżywcze niegdysiejszej moralności. Nie ma tego miejsca, gdzie można się orzeźwić. Nie ma przykładu, nie ma natchnienia. Jest noc. Noc obojętności, noc apatii, noc chaosu.”

Tadeusz Konwicki

Opublikowane w

Odtrutka.

„Rafał Skonecki już dawno, dawno przestał zatruwać się żalem do świata, w którym się znalazł, żalem, że ten świat jest taki, jaki jest, a nie inny: taki, jaki powinien według wyobrażeń Rafała Skoneckia być. Przestał zatruwać się żalem, kiedy zrozumiał i łagodnie sobie wytłumaczył, że ten ludzki świat samców i samic, i śmierdzących na tysiące mil pieniędzy, nie ma prawa zasiać choćby jednego ziarenka goryczy.”

Edward Stachura

Opublikowane w

Przekonania a rzeczywistość.

„Jeśli w coś wierzysz, to interpretujesz rzeczywistość zgodnie z tymi przekonaniami. W większości wypadków, to pułapka, tym groźniejsza, im bardziej wierzenia rozmijają się z rzeczywistością i twardą logiką. Trzeba też pamiętać, że im bardziej te przekonania dotykają cię wewnętrznie, tym większe zniszczenia w razie przebudzenia, a po przekroczeniu pewnej granicy absurdu masz już tylko dwa wyjścia. Albo dalej wierzyć w coś wbrew faktom, albo zaryzykować totalny rozpad osobowości. To dotyczy wszystkich tego typu przypadków, religii, nadziei, innych ludzi, nawet siebie. Niemal cały nasz świat to czysta iluzja zbudowana we własnej głowie.
Jak już to zrozumiesz, to definiują Cię dwie rzeczy:

Twoja determinacja, gdy nie masz nic.
Twoje nastawienie, gdy masz już wszystko.”

Nobody18

Themaskator