Tag: felietony

Opublikowane w

Na ziemi ognia i lodu cz.2

Kocham Islandię! Dlaczego? Bo to takie wielkie Bieszczady! <3
 
Keflavik przywitał nas wspaniałym zachodem słońca, człowiek z wypożyczalni IcePol nieco się spóźnił, ale dogadaliśmy się od razu – wszak to nasz rodak. 😉
 
Bierzemy starego Nissana Terrano i ruszamy w interior. Czemu starego? Bo jak wspominałem –  żadne ubezpieczenie nie obejmuje np szyb, a podróżując poza jedynką, pajęczynka jest niemal murowana. Przegryzłem ten temat na wiele sposobów i zwyczajnie nie ma sensu brać żadnej nowej bryki nawet w wersji 4×4, bo koszty pójdą w kosmos. Wiem o czym mówię, bo piszę ten tekst pijąc piwo za 54 PLN. 😀
 
Polecam IcePol, gdyby ktoś jechał, bo oferują stare, ale sprawdzone samochody oparte o klasyczną ramę, które poradzą sobie w interiorze, więc jeśli chcesz… poszaleć na czarnej plaży, spędzić noc na klifie, wjechać tam, gdzie inni nie wjadą, to? IcePol! 😀
 
Sorry za reklamę, ale Terrano spisuje się znakomicie, mimo że mosty wyją, kiera jest wytarta a wsteczny wchodzi za siódmym razem. Nie zamienię go na nic, bo napęd na cztery łapy plus rama = życie.

Czytaj dalej „Na ziemi ognia i lodu cz.2”

Opublikowane w

Empatia drzew…?

Ostatnio tak się składa, że stara, dobra, radiowa Trójka jest dla mnie źródłem inspiracji jeśli chodzi o czytanie książek. Po Sekretnym życiu drzew Petera Wohllebena, na którą wpadłem po dość obszernej audycji we wspomnianej rozgłośni, przyszedł czas na drugą pozycję, a mianowicie Przeciw empatii Paula Blooma. Obie pozycje doskonale wpisały się w obszary mojego zainteresowania motorami sprawczymi tego co dzieje się na ziemi. Obaj panowie mają dość ciekawy dorobek naukowy w swoich dziedzinach, pierwszy z nich jest z wykształcenia leśnikiem I niemal całe swoje życie poświęcił na poznawaniu życia lasu, drugi psycholog zatrudniony przez uniwersytet w Yale. Co zatem może łączyć drzewa i pojęcie empatii? Chcesz wiedzieć więcej? Zapraszam!

Czytaj dalej „Empatia drzew…?”

Opublikowane w

Determinizm po raz n-ty, czyli o co chodzi z Macronem?

Ostatnio przez sieć przetoczyła się fala komentarzy związanych z „dziwnym” z punktu widzenia przeciętnego zjadacza chleba związkiem, jaki łączy nowego prezydenta Francji Emanuela Macrona i jego żonę Brigitte. Pojawiają się skany jej dowodu wskazujące, że jest ona z rocznika 1943, co sprawia, że dla swojego męża rocznik 1977 może być babcią. Teraz uwaga – bo większość ludzi nie potrafi czytać ze zrozumieniem, a to co podam w punktach poniżej jest kluczowe do zrozumienia tego felietonu:

1)Nie oceniam z perspektywy”ludzkiej” tej, ani jakiejkolwiek relacji.

2)Nie jestem homofobem, lewakiem, prawicowcem, nacjonalistą itp. Jestem sobą.

3)Z punktu widzenia Drogi Mlecznej wszyscy jesteśmy ze wsi.

Czytaj dalej „Determinizm po raz n-ty, czyli o co chodzi z Macronem?”

Opublikowane w

Ranking zawodów wg użyteczności ludzkiej.

Swego czasu bodajże Newsweek opublikował listę najbardziej prestiżowych zajęć wykonywanych przez ludzi na ziemi, tej ziemi. Pozwolę sobie przytoczyć ten ranking, bowiem wskazuje on niedwuznacznie na motywy, którymi kierowali się ludzie wybierający na takie a nie inne zajęcie, jako prestiżowe.

  1. Policjant
  2. Adwokat
  3. Sędzia
  4. Aktor
  5. Lekarz
  6. Pielęgniarka
  7. Górnik
  8. Strażak
  9. Naukowiec
  10. Oficer WP

Czytaj dalej „Ranking zawodów wg użyteczności ludzkiej.”

Opublikowane w

Podróże w czasie.

Tytułowa kwestia rozpala głowy licznych marzycieli na całym świecie od lat. Powstały już nawet znakomite filmy traktujące o tym  temacie, jak chociażby Interstellar, Efekt Motyla czy Looper. Jak wiemy nawet współcześnie mamy dość potężny rozdźwięk między fizyką klasyczną a kwantową, bowiem te dwie dziedziny nauki różnią się zasadniczo w wielu kwestiach. Einstein twierdził, że bóg nie gra w karty (oczywiście nie miał na myśli faceta z brodą, tylko naturę), z kolei twórcy teorii związanych z fizyką kwantową, na każdym kroku udowadniają, że w mikroskali wiele zasad obowiązujących w skali makro jest łamana. Mówiąc po ludzku, najpopularniejszą przesłanką dla przeciwników możliwości cofnięcia się w czasie jest tak zwany paradoks dziadka. Wszyscy wiemy o co chodzi, jeśli możliwe są podróże w czasie wstecz (od strony teoretycznej fizyka kwantowa mówi, że to jak najbardziej możliwe) to cofając się wstecz i zabijając własnego dziadka, spowodowalibyśmy coś, co autorzy literatury SF nazywają załamaniem kontinuum czasowo przestrzennego. 😉 Innym koronnym argumentem jest to, że przecież gdyby tego typu podróże były możliwe, to bylibyśmy świadkami odwiedzin bytów z przyszłości 😉 Tak czy owak, sprawa nie jest aż tak śmieszna jak nam się wydaje.

Czytaj dalej „Podróże w czasie.”

Themaskator